En Son Tweetler:

*65

"Kime ne lan! dedim, düşeriz de, kalkarız da
Hayat bizim değil mi ağa..
Kimin ekmeğini elinden almışız,
Kimin sırtına basmışız oğlum…
Biz niye utanıyoruz lan?"

Tarık Tufan (via fanidunya)

(mhmtsahin gönderdi)

*22

"Olabilir,
Kırıldıkça değişirsin. "

İbrahim Tenekeci (via insankiligindagulumseyisler)

(napakkipanpa gönderdi)

*3

Erkekler neden ilişkileri için hiç çaba göstermeyip nasıl olsa yürür diye düşünüyorlar hayır nerden bu özgüven anlamiyorum.

bukadin:

içimde ona karşı tarifi imkansız bir şefkat vardı. yatağında nasıl uzandığını, nasıl ağır ağır nefes aldığını, saçlarının yastığa nasıl serildiğini tasavvur ediyor ve hayatta bu manzarayı görmekten daha büyük bir saadet olamayacağını düşünüyordum.sabahattin ali

bukadin:

içimde ona karşı tarifi imkansız bir şefkat vardı. yatağında nasıl uzandığını, nasıl ağır ağır nefes aldığını, saçlarının yastığa nasıl serildiğini tasavvur ediyor ve hayatta bu manzarayı görmekten daha büyük bir saadet olamayacağını düşünüyordum.

sabahattin ali

(herkeseselamsanahasrett gönderdi)

seheriz:

 

(Kaynak: uyku-gereksiz)

(Kaynak: rainydaypoetry, masalgibibiraz gönderdi)


hayat bazen çok, bu çocuk.

hayat bazen çok, bu çocuk.

(Kaynak: iraffiruse, yaslibirkizilderili gönderdi)

*2

"Bir ben var bende benden içeru"

*3

"Sanki evren, ben kırılıncaya dek ne kadar büküleceğimi görmek istiyormuş gibi."

(via napakkipanpa)

*15

"seninle şöyle bi oturup çay içemedik…"

(Kaynak: mercanada53, imrenimren gönderdi)

birdamlahayat:

Bensiz ?

birdamlahayat:

Bensiz ?

(dumanistemerhabade gönderdi)

Şurama bişey ağırlık yapıyor sayın okuyan, kesik kesik nefes alıyorum. Aklımda acı veren düşünceler planlıyorum. Ne yapıcağımı bilemiyorum.

Sıklıkla rüyamda gördüğüm şeyleri gerçek sanıyorum.

cruelifee:

Tüm şehri geride bırakıp bir sahilde dalga sesleriyle günün aydınlanmasını beklemeliyiz.

cruelifee:

Tüm şehri geride bırakıp bir sahilde dalga sesleriyle günün aydınlanmasını beklemeliyiz.

(napakkipanpa gönderdi)

*3

"

”Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire: “Buraya kadar!” dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın. Bütün sularda gölgeni seyrederdin. Üstelik, daha önce haber vermiştik, derler onlar. Her şeyin bir sonu olduğunu genel olarak belirtmiştik. Yaşarken eskidiğini ve eskittiğini söylemiştik.”

Oğuz Atay, Tutunamayanlar

"

(via napakkipanpa)